In tegenstelling tot een Thelonious Monk, die als een monomaan zijn hele leven lang dezelfde muzikale ideeën bleef verfijnen, is Miles hét voorbeeld van een muzikale kameleon. Zijn muziek veranderde ongeveer om de vijf jaar, meegedreven door de tijdsgeest of er zelfs op vooruitlopend.

Van zijn beginjaren aan de zijde van Charlie Parker in de jaren veertig tot zijn laatste concerten aan het begin van de jaren negentig, met uiteraard de periode van Birth of the Cool, de grote kwintetten met Coltrane (jaren vijftig) en Wayne Shorter (jaren zestig), en later ook de jazzrock- en fusionperiodes: Dit document, samengesteld door het Maison du Jazz, neemt ons mee door mèèr dan vijf decennia jazz, bekeken door de lens van een van zijn grootste vernieuwers.